نویسنده:

تاریخ:

ذرات لاتکس پلیمر کاندیدای مناسبی برای تولید سیلیکا توخالی هستند زیرا در سایزهای یکنواخت، موجود هستند. اندازه و خاصیت سطح آن­‌ها در طول پلیمری‌شدن به راحتی قابل تنظیم است. پس از تشکیل پوسته سیلیکا، می­‌توان آن­‌ها را با انحلال جدا کرد. بطور خاص، مهره­‌های پلی‌استایرن (PS) و مشتقات آن برای اقتصاد و استحکام آن­‌ها جذاب است. تان و همکاران کره‌­های سیلیکا توخالی را با توزیع قطر باریک از ۳۵۰ نانومتر تا ۴۵۰ نانومتر با استفاده از PS به عنوان قالب سنتز کرده‌­اند. هسته پلی‌استایرن از طریق پلیمریزاسیون امولسیون سنتز شده و در نهایت با تجزیه حرارتی برداشته می‌شوند.

سنتز قالب سیلیکا توخالی با استفاده از حل‌کردن هسته قالب (روش یک نقطه):

پلی وینیل پیرولیدون (PVP) که باعث تثبیت سطح پلی‌استایرن می‌­شود، رسوب سیلیکا را تسهیل می‌کند، زیرا تنها کره‌های PS با بار مثبت می‌توانند ذرات سیلیکا را روی سطح آن قرار دهند. زو و همکارانش از PVP استفاده کردند که PS را به منظور رشد پوسته سیلیکا در یک محیط آبی پایه الکل طراحی کردند. اندازه متوسط ​​سیلیکا توخالی با افزایش غلظت PVP کاهش یافته­ است. مقدار TEOS می‌تواند ضخامت پوسته سیلیس توخالی را کنترل کند.

همچنین، آن­‌ها دریافتند که هسته­‌های پلی‌استایرن می‌توانند در دمای بالا در همان محیط حل شوند و در همین حال کره‌­های سیلیکای توخالی همگن تشکیل می‌شوند. به همین ترتیب­، دنگ و همكاران اظهار داشتند كه وقتی فرآیند پوشش در غلظت بالای آمونیاك انجام می­‌شود، هسته­‌های پلی‌استایرن به طور هم‌زمان در همان محیط حل می‌شوند، هیچ محلول اضافی یا فرآیند كالسیناسیون لازم نیست. این روش “یک نقطه” که شامل مراحل دست و پا گیر نیست در تهیه آسان مواد توخالی کمک می­‌کند.

نانو پلیمرهای سیلیکا توخالی بخاطر داشتن ویژگی‌هایی مانند چگالی نسبتاً پایین و نسبت سطح به حجم بالا نسبت به سایر نانوذرات دیگر، دارای ساختارهای غیر توخالی بوده که بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرند.

 امتیاز شما به این مقاله:

[تعداد: 0   میانگین:  0/5]

سیدی

اشتراک‌گذاری:

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

محصولات مرتبط:

فهرست
Call Now Buttonتماس