سیانوژن

نویسنده:

تاریخ:

سیانوژن ترکیب شیمیایی با فرمول ۲(CN)  است. یک گاز سمی، بی رنگ و با بوی تند است. این مولکول یک شبه هالوژن است. مولکول های سیانوژن از دو گروه CN تشکیل شده است، شبیه به مولکول­های هالوژن دو اتمی است، مانند Cl2، اما قدرت اکسید کننده‌­گی به مراتب کمتری دارد. دو گروه سیانو در اتمهای کربن خود به یکدیگر پیوند می خورند و ساختار N≡C − C≡N  را تشکیل می‌دهند. از آنجایی که از این نام برای رادیکال CN استفاده می شود، از این رو برای ترکیباتی مانند برمید سیانوژن (NCBr) نیز استفاده می شود.

تولید سیانوژن

سیانوژن به طور معمول از ترکیبات سیانور تولید می شود. در روش آزمایشگاهی مستلزم تجزیه حرارتی سیانید جیوه است:

 

 (CN) 2 → (CN) 2 + Hg2 (CN) 2

از طرف دیگر می توان محلول های نمک مس (II) (مانند مس (II) سولفات) را با سیانیدها ترکیب کرد، یک مس (II) سیانید ناپایدار تشکیل می شود که به سرعت به مس (I) سیانید و سیانوژن تجزیه می شود.

CuSO4 + 4 KCN → (CN) 2 + 2 CuCN + 2 K2SO42

از نظر صنعتی، سیانوژن از اکسیداسیون هیدروژن سیانید ایجاد می شود، معمولاً با استفاده از کلر بر روی یک کاتالیزور سیلیکون دی اکسید فعال شده با دی اکسید نیتروژن بر روی نمک مس ساخته می شود. همچنین واکنش نیتروژن و استیلن توسط جرقه الکتریکی یا تخلیه الکتریکی، سیانوژن را ایجاد می کند.

خارج از جو زمین

دی سیانو استیلن جامد با استفاده از طیف سنجی مادون قرمز در جو تایتان شناسایی شده است. با تغییر فصل در تایتان، این ترکیب در یک چرخه متراکم  تبخیر می شود، که به دانشمندان روی زمین اجازه می دهد تا هواشناسی تایتانی را مطالعه کنند.

در سال ۲۰۰۶، تشخیص دی سیانواستیلن در محیط بین ستاره غیرممکن بوده، زیرا تقارن آن به این معنی است که هیچ طیف مایکروویو چرخشی ندارد. با این حال، مولکول های نامتقارن مشابه مانند سیانواستیلن مشاهده شده است، و به همین دلیل احتمال حضور سیانوژن در آن محیط ها نیز وجود دارد.

به علت دی انوفیلی قدرتمند گروه­های سیانید، این ترکیب یک معرف مفید برای واکنش های دیزل-آلدر با دی‌ان های غیر واکنشی است.

ایمنی

سیانوژن مانند سایر سیانورها بسیار سمی است، زیرا به راحتی سیانید، احیا می­‌شود. گاز سیانوژن تحریک کننده چشم و سیستم تنفسی است. استنشاق آن بسته به مقدار قرار گرفتن در معرض آن می تواند منجر به سردرد، سرگیجه، نبض سریع، حالت تهوع ، استفراغ، از دست دادن هوشیاری، تشنج و مرگ شود. دوز کشنده آن از طریق استنشاق به طور معمول از ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلی گرم متغیر است. استنشاق ۹۰۰ پی پی ام از آن در مدت زمان ۱۰ دقیقه کشنده محسوب می شود.

سیانوژن از لحاظ گرمای شعله­‌ی سوختن طبیعی، درجه دوم (پس از دی سیانو­اسیتیلن) را با دمای بیش از ۴۵۲۵ درجه سانتیگراد هنگام سوختن در اکسیژن به خود اختصاص می‌ذهد.

 

 

 

دسته‌بندی:

برچسب‌ها:

دیگر محصولات:

فهرست
Call Now Buttonتماس